Opening Make Some Noise: Desire. Stage. Change.

De tentoonstelling Make Some Noise: Desire. Stage. Change. opent op zaterdag 31 januari 2026. 'Laat je horen’ is de onderliggende bemoediging van de negende en laatste editie van Positions, een reeks die al een decennium ruimte maakt voor experiment en eigenzinnige kunstenaarsposities. Twaalf internationale kunstenaars en collectieven komen samen in een krachtige mix van solopresentaties, performances en andere ontmoetingen.

Programma

• 10.00 - 12.00, Kinderkunstclub: Maak en speel als een vleermuis! - Alleen voor kinderen, tickets hier.
• 12.00 - 12.45, Optocht: Dreamer/Goner 2026 door Felisha Carénage & Jhawhan Thomas.
• 13.00 - 13.30, Openingsspeech door Zippora Elders.
• 13.30 - 14.30, Performance: Release the Hounds door Adam Russell-Jones.
• 14.00 - 16.00, Kinderkunstclub: Maak en speel als een vleermuis! - Alleen voor kinderen, tickets hier.
• 14.00 - 16.00, Doorlopend: Geluid, verhalen en beweging komen samen in de Klankkast.
• 15.15 - 16.45, Performance: Spillage door Göksu Kunak. 
• 16.15 - 17.30, Luistersessie: Kantarion Sound.
• Vanaf 18.00, Afterparty in het Van Abbe Café.

Meer info over de performances

Felisha Carénage brengt de tradities en spirit van Caribisch carnaval naar Eindhoven met haar begeesterde openingsperformance Dreamer/Goner 2026. We heten je welkom om in een processie door Stratumseind mee te lopen naar het museum, begeleid door een gemaskerde steltenloper met zwarte vleugels. Hiermee openen we samen de tentoonstelling.

Göksu Kunak introduceert hun nieuwe performance Spillage die het gevoel van confrontatie verkent, daar waar persoonlijke en politieke spanningen elkaar kruisen. Hen verwijst naar baanbrekende performancekunstenaars zoals Judy Chicago, Rebecca Horn en Carolee Schneemann en Nil Yalter, waarvan de eerste drie ook met werk in de collectie van het Van Abbemuseum vertegenwoordigd zijn.

Adam Russell-Jones presenteert de Nederlandse première van zijn performance Release the Hounds, die de spanning tussen plezier en noodzaak onderzoekt. Het werk is geïnspireerd door dansmarathons uit de jaren ’20 en ’30 in de Verenigde Staten en het begin van ravecultuur van de jaren 80 in Groot-Brittannië. Deze ballad over de arbeidersklasse verkent dans als ontsnapping én overlevingsstrategie – een sensuele en poëtische ervaring van de laatste persoon op de dansvloer. In het entreegebied van het museum staat één danser. Terwijl hij door de ruimte beweegt doemt een vraag op: danst hij voor zichzelf, omdat hij moet, of allebei?