Vermeiren werkt sinds het midden van de jaren zeventig aan wat inmiddels een monumentaal oevre genoemd mag worden. Zijn sculpturen belichten de verschillende verhoudingen tussen lichaam en massa, vorm en gietvorm, sokkel en beeld, stilstand en beweging. In zijn fotowerken stopt Vermeiren de blik. Fotografie geeft traditioneel de voorkeur aan een bepaalde positie van waaruit een sculptuur kan worden geobserveerd, maar in de serie Profils, Cariatide à la pierre toont hij een sculptuur eveneens vanuit een oneindig aantal hoekpunten. 

De kunstcritici Jean-Pierre Criqui (F) en Dominic van den Boogerd (NL) schreven allebei een uitgebreid essay voor deze nieuwe publicatie, die verscheen naar aanleiding van de gelijknamige tentoonstelling in het Van Abbemuseum te Eindhoven, 13/09 - 9/11/2003.

Collection de Solides vertelt het verhaal van een niet-lineair oevre waar sculpturen voortdurend verwijzen naar andere sculpturen, foto’s naar andere foto’s: beide getuigen van een fundamenteel onderzoek naar de actuele betekenis van de beeldhouwkunst.