In de uitgave Wilhelm Sasnal, Schilderijen en Films, die het Van Abbemuseum bij de tentoonstelling uitgaf, beschrijft museumdirecteur Charles Esche waarom Sasnal tot de allerbeste schilders van het nieuwe millennium behoort. Hij vertelt hoe deze kunstenaar de schilderkunst bevrijdt van een aantal knellende tradities en ons confronteert met onze ambivalente houding ten opzicht van de emotie. Het oeuvre van Sasnal raakt aan een van de grootste bedreigingen in onze tijd: die van de onverschilligheid. Sebastian Cichocki reist puntsgewijs langs een aantal sleutelwerken uit Sasnals oeuvre, waarbij zijn diepe verbondenheid met de recente communistische geschiedenis van Polen, maar ook de wijze waarop hij elke lineaire geschiedschrijving ondergraaft, geschetst worden. Hierbij keert de beeldend kunstenaar graag gangbare, interpretatieve gewoontes om. Door zijn bewuste manipulaties en modificaties worden gemeenschappelijk opgeslagen beelden verbonden aan geheel nieuwe connotaties. Even gemakkelijk ontdoet Sasnal geografische plekken van hun eens belangwekkende geschiedenis als dat hij portretten een impact meegeeft die het persoonlijke ver overstijgt. In een vraaggesprek met Joanna Mytkowska, ten slotte, vertelt Wilhelm Sasnal over zijn inspiratiebronnen en de beweegredenen om naast schilderijen tevens films te maken.