WERELDWIJDE NETWERKEN
De netwerkprojecten van het Van Abbemuseum overschrijden zowel inhoudelijke als geografische grenzen. Deze pagina biedt een actueel en transparant overzicht van de projecten die in samenwerking met partners ontwikkeld worden in zowel binnen als buitenland. Ze zijn niet direct onderdeel van de reguliere activiteiten maar vormen een verbreding van de mogelijkheden die binnen het museum bestaan.
De netwerken houden zich bezig met belangrijke veranderingen binnen de hedendaagse kunst en zijn zich bewust van de verbinding met de geschiedenis, de gemeenschap en de daaruit voortvloeiende gevoeligheden.
Het bewust zijn van die context , het collectief samenwerken en het uitwisselen van kennis vormen de basis van deze netwerken. Echter, de vorm van deze netwerken en de projecten die ontwikkeld worden, worden niet vooraf bepaald en moeten voortkomen uit een noodzaak. Met projecten variërend van het maken van een tentoonstelling, het organiseren van een reeks lezingen tot het uitgeven van relevante artikelen of boeken proberen deze netwerken de actieve verbinding aan te gaan met haar omgeving en de relevantie daarvan te verduidelijken.
Useful Art
Co-op D.A.I. Academy & Van Abbemuseum presents 'Useful Art'.
Course Coordinator: Nick Aikens
With: Steven ten Thije, Charles Esche, Annie Fletcher, Gemma Medina, Christiane Berndes, Diana Franssen, Daniel Neugebauer and guest lecturers
Introduction
The Van Abbemuseum's course with the DAI will focus its attention on the core research area of the museum - discussing, problematising and implementing the notion of 'Useful Art'. Art's perceived role in and value to society is changing. With the demise of ideological binaries between east and west, avant-garde art is no longer positioned as a symbol of a liberal, free society. This means the question of art's 'use' or 'use-value' to society has to be re-calibrated - for artists, institutions and the public we address. This allows us to re-think art not as an autonomous activity, detached from the world, but rather as a tool to be used. For the Van Abbe, this means we must consider again our function and role as a public museum for modern ant contemporary art. Drawing on the historical examples of John Ruskin and his nineteenth century 'Mechanics Institute' to contemporary practitioner Tania Bruguera, the notion of art's use and role in society can take on many forms, from aesthetic experience to socially informed practice that functions outside the 'designated' spaces for art. The course 'Useful Art' will include monthly sessions with heads of departments in the museum, including collections, research, exhibitions and mediation who will use the DAI course to consider how the idea of 'Useful Art' affects and influences their roles in the museum. International guest speakers, who are collaborating with the Van Abbemuseum, will be invited to present their research and respond to the work of DAI students. The course will culminate in a project in Eindhoven in July 2013, drawing on the areas explored throughout the year.
SMART Museum Chicago
Op de Universiteit van Chicago bevindt zich het David en Alfred Smart Museum of Art. Het museum heeft een collectie van over 10.000 objecten over een periode van vijf millennia uit Westerse als zowel Oosterse tradities.
Het Smart Museum was een van de belangrijkste partners bij de ontwikkeling en uitvoering van het project Heartland.
Meer info op de website van Smart Museum, Chicago.
Comité van Roosendaal
Het Comité van Roosendaal is een netwerk dat hedendaagse kunstinstellingen in de Noord Europese hoofdstedenregio verenigt. Het Comité is in 2006 ontstaan als informeel platform voor discussie over zaken van gemeenschappelijke interesse en urgentie. In 2008 heeft het Comité van Roosendaal zich geformaliseerd tot vereniging zodoende de kennis van haar leden beter te kunnen samenbrengen, evalueren, bediscussiëren en elkaars institutionele praktijken te inspireren. De leden willen hun inzichten in artistieke, culturele en politieke kwesties beschikbaar maken en delen met andere collega’s in het wereldwijde culturele veld.
Het Comité van Roosendaal brengt diverse instellingen en mensen samen die zich engageren met de productie, presentatie, discussie en het geheugen van hedendaagse cultuur. Daarbij heeft het Comité een specifieke focus op de discursieve aspecten van de beeldende kunst. De samenstelling van het Comité is niet gebaseerd op representatieve criteria, maar op organische wijze ontstaan vanuit een domein van overeenkomstige belangen . Daaruit is het gegroeid tot een platform waar een verscheidenheid aan individuen hun intenties om intellectuele en artistieke creativiteit te stimuleren met elkaar uitwisselen en bediscussiëren.
De leden van het Comité van Roosendaal zijn gecentreerd in de dichtbevolkte en economisch productieve zone van het Noord West Europese hartland, de streek tussen Amsterdam en Luxemburg, Brussel en Keulen. Deze regio heeft een complexe polycentrische structuur, die ondanks de sterke verstedelijking (het gebied bezit bijna 10 procent van de Europese bevolking) geen enkele dominerende metropool bezit. Eerder is er sprake van een federale polyfonie, dat vele mogelijkheden voor uitwisseling en ontwikkeling biedt. Deze regio is onomstotelijk van globaal economisch belang, zelfs met zijn politieke verdeeldheid, en een nieuw begrip van haar samenhang kan culturele en politieke discussie en actie op verschillende nationale en niveaus in gang zetten.
De uitwisseling die op het platform van het Comité van Roosendaal plaatsvindt heeft reeds tot een aantal ambitieuze samenwerkingsprojecten geleid en de vereniging zal het faciliteren van deze bi- en multilaterale samenwerking voortzetten. Echter, vanaf heden zal de nadruk komen te liggen op de ontwikkeling van strategische synergiën voor een aantal belangrijke werkterreinen, zoals onderzoek, educatie, communicatie, verzamelbeleid, uitgeven en ook cultuurbeleid.
De leden van het Comité van Roosendaal ontmoeten elkaar geregeld in expertmeetings om zaken uit de institutionele kunstpraktijk te bediscussiëren. Hiervoor worden nu en dan ook deskundigen uit aangrenzende werkgebieden worden uitgenodigd. Door middel van best practice voorbeelden, adviesstukken en beleidsstatements, worden de praktijkgerichte intenties en aanbevelingen van het Comité ontsloten. Al worden de activiteiten veelal ontwikkeld binnen een structuur van besloten expertmeetings, het Comité wenst te communiceren met een breed publiek en zal daarom haar activiteiten en diens resultaten kenbaar maken middels de website en een periodieke nieuwsbrief.Op deze wijze wil het Comité van Roosendaal een bijdrage te leveren aan het begrip van kunst en culturele organisaties als de schakelpunten tussen kunst, cultuur en maatschappij.
Het Comité van Roosendaal wil een dialoog met de politieke arena en de media aangaan en zal met enige regelmaat bijeenkomsten tussen politici, journalisten, critici en sociologen initiëren, en zoekt daarnaast ook uitwisseling met vakgenoten uit andere delen van dit gebied.
Legal Notice | © Comité van Roosendaal 2008 - All rights reserved.
Museum as Hub in New York
- Image courtesy of the New Museum, New York.
‘Museum as Hub’ is een samenwerkingsverband van vijf internationale kunstorganisaties. Het is een nieuw model voor de tentoonstellingspraktijk en de samenwerking tussen instituten en heeft als doel ons inzicht in de hedendaagse kunst te vergroten. ‘Museum as Hub’ is zowel een netwerk van relaties als een werkelijk bestaande plek op de vijfde verdieping van het New Museum Education Center (New York). Het werd ontworpen als een flexibele sociale ruimte, bedoeld om de betrokkenheid van publieksgroepen te vergroten via multimedia-werkstations, tentoonstellingen, filmvertoningen, symposia en evenementen. De leden van dit in 2006 door het New Museum opgerichte samenwerkingsverband zijn de Insa Art Space, (Seoul, Zuid-Korea); het Museo Tamayo Arte Contemporáneo (Mexico City, Mexico), de Townhouse Gallery of Contemporary Art (Caïro, Egypte) en het Van Abbemuseum (Eindhoven, Nederland).
If I Can’t Dance, I Don’t Want To Be Part Of Your Revolution
If I Can’t Dance, I Don’t Want To Be Part Of Your Revolution, een tentoonstellingscarrousel ingericht door Frederique Bergholtz en Annie Fletcher (Conservator tentoonstellingen, Van Abbemuseum), beleeft zijn derde editie. Het uitgangspunt voor de verkenningen van deze editie is het conceptuele kader van de ‘maskerade’.
Dit kan worden geïnterpreteerd in het licht van paradigma’s als performativiteit, theatraliteit en feminisme die If I Can't Dance… sinds zijn oprichting in 2005 in samenwerking met kunstenaars heeft geproduceerd in de vorm van experimentele sketches, performances, lezingen, tentoonstellingen, opvoeringen, enzovoort. De komende twee jaar zullen er If I Can’t Dance… evenementen worden georganiseerd in Kopenhagen, Amsterdam, Bilbao, Dublin en Eindhoven, in samenwerking met het Overgaden Instituut voor Hedendaagse Kunst, Kunstcentrum de Appel, Kunstprojectcentrum Sala Rekalde en het Van Abbemuseum. Keren Cytter, Jon Mikel Euba, Olivier Foulon, Suchan Kinoshita, Joachim Koester en Sarah Pierce zijn uitgenodigd om nieuwe projecten te produceren die in de loop van de komende twee jaar zullen worden ontwikkeld en op achtereenvolgende tijdstippen worden gepresenteerd in de instituten die If I Can’t Dance… tijdens zijn reis aandoet.
SYMPOSIUM RUSSIAN AVANT-GARDE REVISITED
L'Internationale
L'Internationale is de naam van een transinstitutionale organisatie samengesteld uit vijf Europese musea en (kunstenaars)archieven en gebaseerd op een gedeeld gebruik van collecties en archieven. In tegenstelling tot de globale hegemonische ambities van de belangrijkste hedendaagse kunstinstellingen, stelt L'Internationale een lange termijn samenwerking voor tussen musea en archieven - elk met een specifieke geschiedenis en focus in de collectie - om zo hun overeenkosten én verschillen beter te belichten. Dit project onderzoekt de local-to-local overeenkomsten tussen culturele instellingen, wakkert transnationale, meervoudige culturele verhalen om zo uiteindelijk de algemene canons en dominante verhalen van de kunstgeschiedenis uit te dagen.
L'Internationale is opgezet door de Moderna galerija, Ljubljana; de Július Koller Society, Bratislava; het Museu d'Art Contemporani de Barcelona (MACBA), Barcelona, het Museum van Hedendaagse Kunst, Antwerpen (M HKA) en het Van Abbemuseum.
Each institution has shown through previous projects that they are repeatedly concerned to negotiate different forms of local knowledge and experience with the central art historical narrative written in one or two western political/economic capitals. This initiative will enable us more effectively to connect our own stories together in new rhizomatic ways and to reconsider internationalism and translocalism as more sensitive measures of art and its relation to society.
The concrete aims of L'Internationale are to develop common platforms and methodologies for presentation, education and research dealing with the full range of museological fields including collections, archives, publications, public mediation and conservation. The plan anticipates a long- term cooperation that will concentrate on replacing the institutional spectacle with a sense of persistent presence and would offer our publics regular connections between each specific context.
The first step of the long-term collaboration is the two- year project with the title 1957-1986. Art from the Decline of Modernism to the Rise of Globalisation by L’Internationale.
Een belangrijke partner van het Van Abbemuseum is BAK Utrecht. Zo was er de samenwerking bij het retrospectief van Sanja Ivekovic en Citizens and Subject en het onderzoeksproject Former West.
BAK is een platform gewijd aan het onderzoeken, produceren, presenteren en analyseren van actuele kunst. Tijdens de ontwikkeling van een spontaan kunstenaarsinitiatief (opgericht in 1989) naar de huidige kunstinstelling heeft BAK (voorheen BeganeGrond) de actuele kunst ondersteund. Het is de filosofie van BAK om de kunst van deze tijd en haar artistieke ontwikkelingen in de nabije toekomst toegankelijk te maken.
Meer info op de website van BAK Utrecht.
Afterall
Afterall is een in Londen en Los Angeles gevestigde research- en publicatieorganisatie, waarvan Charles Esche (directeur Van Abbemuseum) een van de redacteuren en medeoprichters is.
Het tijdschrift Afterall, dat in 1998 voor het eerst verscheen, biedt verrassende, doordachte en diepgravende analyses van het werk van kunstenaars, in context geplaatst door essays naast elkaar te plaatsen. Het tijdschrift richt zich op hedendaagse kunst, waarbij altijd wordt gelet op haar relatie met uiteenlopende artistieke, sociale en politieke situaties. Afterall is een gezamenlijke uitgave van het Central Saint Martins College of Art and Design in Londen en de School of Art van het California Institute of the Arts in Los Angeles, in samenwerking met MuHKA in Antwerpen.
In April 2006 begon Central Saint Martins met eigen boekpublicaties onder de titel Afterall Books, als aanvulling op de onderzoeken die in het tijdschrift worden gepubliceerd. Er zijn drie verschillende reeksen, met ook hier de nadruk op het kunstwerk en zijn impact op de buitenwereld. De eerste, Afterall Readers, is een verzameling onderzoekspublicaties, waarin aandacht wordt besteed aan belangrijke gebieden van de moderne en de hedendaagse kunstpraktijk door sleutelteksten te laten schrijven of te herdrukken. De tweede, de One Work serie, is een bibliotheek van compacte boeken met een uniforme lay-out, waarin één belangrijk hedendaags kunstwerk wordt besproken in één tekst. De derde reeks, die One Exhibition gaat heten en belangrijke historische tentoonstellingen tot onderwerp zal hebben, zal in 2009 van start gaan, in samenwerking met de Akademie der bildenden Künste in Wenen.
Op Afterall Online verschijnt speciaal in opdracht vervaardigd materiaal dat in vergelijking met het tijdschrift een meer tijdelijk en idiosyncratisch karakter heeft. De inhoud wordt regelmatig ververst en omvat recensies uit onder andere Los Angeles en Londen, maar ook interviews met kunstenaars over hun werkwijze, zo nu en dan aangevuld met langere essays over theoretische en filosofisch onderwerpen en kunstenaarsprojecten.
Onomatopee
Progressieve en experimentele productie op loopafstand van het Van Abbemuseum.
Onomatopee onderzoekt en presenteert de parameters van onze ontworpen cultuur. Elk project presenteert grensverleggende ervaringen in de vorm van presentaties en exposities, geschakeld aan progressieve verdieping in de vorm van een uitgave en debat. Onomatopee is een plek voor verwondering, twijfel, stellingname en herpositionering. Het werkveld ligt ergens tussen dat van een commerciële galerie en een kunstenaarsinitiatief maar ook tussen dat van een commerciële uitgever en de scene van een muzieklabel. Onomatopee's directeur is Van Abbemuseum gastcurator Freek Lomme.
Edities en issues, daar is Onomatopee op gericht; gespecialiseerd in poëzie, typografie, geluidkunst en toegewijd aan site-specific, contextuele projecten waarvan vele draaien rond kritische noties over design. Elke editie gaat gepaard met een presentatie/expositie en vice versa. Zowel artistiek als zakelijk leiden geven ze vorm aan eigen projecten maar daarnaast staan ze erg open voor samenwerking met kunstenaars en organisaties, in hun eigen galerieruimte en daar buiten.
Top performers are made not born
made is ontwikkeld voor talentvolle professionals op sleutelposities in bedrijven en (kennis)organisaties in de regio Eindhoven. In een omgeving van kunst, muziek en design ontmoeten zij elkaar zes keer per jaar. Samen vormen zij een divers netwerk, een ‘community of inspiration and talent’.
made (music art design experiences) is een initiatief van het Muziekcentrum Frits Philips en het Van Abbemuseum, twee grote culturele instellingen die hun krachten bundelen.
made is opgericht om enerzijds professionals uit bedrijven en organisaties de kans te geven zich verder te ontwikkelen in een inspirerende omgeving. En anderzijds om jonge getalenteerde musici en kunstenaars te ondersteunen op hun weg naar de top.
Op www.madefortalent.nl staat wat het made membership voor bedrijven inhoudt en waarom het zeer de moeite waard is deel te nemen.