Schrijfworkshop Museumnacht 2010
Tijdens de afgelopen Museumnacht, op 25 september 2010, vond een schrijfworkshop plaats onder leiding van Koos van den Kerkhof. De resultaten van deze workshop zijn hieronder te lezen. De afbeeldingen boven de teksten laten de kunstwerken zien waar deze teksten over gaan.
Under Pressure
Als tekst op papier wordt samengeperst wordt het een benauwde boel.
Alsof censuur acuut wordt uitgeoefend: Under Pressure.
Alle boodschappen die ooit leesbaar waren zijn nu volledig afgeschermd.
Geperste materie, gaat gebukt onder stress
veranderd van textuur: van transparante leesbare tekst naar massieve
blokken materiaal.
Een metamorfose,
toch ontstond zo iets nieuws: een Tijdmachine!
Wim van Driel
Ogenschouw
Hoe sterk de wind,
het canvas wappert.
Zwak de hand
ongrijpbaar zoekend.
En het penseel?
De Meester rust.
Het werk is volbracht.
André van Eynthoeve
Grens
zij
in haar roze jurk
en het kleine hondje
op de achtergrond
een gebouw zonder dak
lege ramen
een militair
dan de zee
vrouw en hondje
een sprank van leven
tussen schroot
en autowrakken
die niet meer
vooruitkomen
maar zij
in haar roze jurk
en het kleine hondje
wel
zij lopen vooruit
weg van gebouw
weg van schroot
weg van de zee
op weg
Marian Vaags
Schat
Een stapel herinneringen
koester ik in ’t geheim
Mijn vroeger bijeengebonden
in een boekje, zo klein
Woorden, zo breekbaar
Hun waarde onschatbaar
voor mij …
en het ZIJN
Marlou van den Broek
Duisternis
...
Een zware donkerte
Vleit zich over het licht
Als fluwelen gordijnen
Het grijze bedekkend
Tot de ijle hoop
In oneindigheid
Vervliegt
…
Marlou van den Broek
Zware Zwarte
Zodra de zware zwarte zucht
Groeit de grijze gloed gestaag
En ligt het licht lamlendig
Voorbij vervlogen vreugde
Marlou van den Broek
Beeldgedicht
(senryu)
weg voor de blankies -
met je snoet achter de muur
toch voel ik jouw lach
Gonny Smeulders - Veltman
Onaf
Het werk is nog niet af en dat trekt mij aan. Er is nog ruimte om iets toe te voegen. De witte muren met verschillende mindmaps, zwart op wit, nemen alleen een kleine ruimte in. Ze zijn met spullen uit de kindertijd omgeven en sommige images zitten tussen de vele woorden. Er is nog alles gepermitteerd, geen regels, geen taboe. En als ik nu mijn potlood neem en iets toevoeg zou het niemand merken.
Natalie Meissner
