De film biedt vanuit een statisch camerastandpunt tien minuten lang een blik op een kerkhof aan de rand van de Indonesische stad Jakarta. De camera staat op een enigszins verhoogde positie en kijkt uit over de graven die overwoekerd zijn door grassoorten, bloeiende struiken en bomen. Dit gedeelte vult ruim de helft van het beeld, terwijl zich op de achtergrond een rij wolkenkrabbers tegen een heldere blauwe hemel aftekent. Dankzij de buitengewoon grote brandpuntsafstand van het objectief worden voorgrond, middellange afstand en achtergrond even scherp en gedetailleerd weergegeven.

Untitled is de derde film in een reeks die tot op heden vier 35 mm films omvat, die vanaf 1998 zijn vervaardigd. Evenals in de eerder gemaakte films wekt de onbeweeglijkheid van de camerapositie de indruk als zou het hier gaan om een klassieke schilderijcompositie. Die indruk wordt nog versterkt doordat de ruimte waar de film wordt vertoond, door de kunstenaars zelf bewust en zorgvuldig is ingericht. Bovendien wordt de film uitsluitend op verzoek vertoond; daarmee beogen de kunstenaars dat de concentratie helemaal op de dimensie tijd en op de waarneming wordt gericht. Bij de film Untitled, die niet van geluid is voorzien, wordt de toeschouwer op zichzelf en op de gemoedstoestand van zijn eigen lichaam in zijn omgeving teruggeworpen. Op een vredige maar tegelijkertijd nadrukkelijke wijze worden facetten van het eigen ik, van de aardse eindigheid en tevens algemene sociologische reflecties in een modern mediumpaneel ontsloten.

De vertoning van dit werk gaat vergezeld van een publicatie over het werken met 35 mm film, die de kiem legt voor een nieuwe interpretatie van het werk van Jeroen de Rijke & Willem de Rooij.