De titel verwijst naar een populaire pornofilm uit 1972. Kippenberger ontwikkelde vrij naar dit thema een artistiek instrumentarium om zijn roots en zijn diepste innerlijk te onderzoeken. De voornaamste elementen zijn een tunnelachtige buis, een alter ego in de vorm van een dummy in een rolstoel, het minimalistische lichtobject Broken Kilometer, als amalgaam van de geschiedenis van het minimalisme van Flavin en Judd tot Walter de Maria, en verder een (imitatie)berkenbos en een serie reliëfs van diepzwart rubber.

Tiefes Kehlchen markeert een belangrijke overgang in de artistieke ontwikkeling van Kippenberger. Het zwarte rubber zet de eerdere stortvloed van beelden als fetisj te kijk; met zijn afdaling in de diepte van het onbewuste verwijst hij niet alleen naar het verleden, maar slaat hij ook een brug naar de conceptuele ruimtelijke constructies uit de jaren negentig.